AI მარკეტინგის პროცესში: სად აგროვებს ღირებულებას და სად შლის ნდობას

მარკეტინგში AI-ს გარშემო ორი მარცხის სცენარი დომინირებს. ერთი გუნდი მას ხელს არ აკარებს და ნელა აგებს ფასსა და სიჩქარეში. მეორე ყველაფერს აავტომატებს, არხებს გადაუმოწმებელი მასალით ავსებს და ჩუმად ხარჯავს ნდობას, რომელსაც ბრენდი წლები აშენებდა. ორივე შეცდომა ერთი და იმავე მიზეზიდან მოდის: AI ერთ დიდ გადაწყვეტილებად აღიქმება და არა ამოცანების დონის გადაწყვეტილებების ერთობლიობად.

სასარგებლო კითხვა არასდროსაა „გამოვიყენოთ თუ არა AI?“. კითხვა ასეთია: ამ კონკრეტული ამოცანისთვის AI იატაკს წევს მაღლა თუ ჭერს წევს დაბლა?

სად აგროვებს AI ღირებულებას

• კვლევა და სინთეზი. ბაზრების, კონკურენტებისა და აუდიტორიის საუბრების შეჯამება. იატაკი იწევს: სტრატეგი მოწესრიგებული სურათიდან იწყებს და არა ორმოცი გახსნილი ტაბიდან.
• სტრუქტურირებული მასალის პირველადი დრაფტები. რეპორტები, ბრიფები, შეთავაზების ჩონჩხები, სატესტო ტექსტის ვარიანტები. AI თიხას იძლევა; ძერწავს ადამიანი.
• განმეორებადი ოპერაციები. ყოველკვირეული რეპორტინგი, თეგინგი, ლიდების მარშრუტიზაცია, QA სიები. აქ AI უბრალოდ უკეთესი ავტომატიზაციაა და დაბრუნებული საათები მთელი ამ სფეროს ყველაზე გაზომვადი ღირებულებაა.
• ანალიზი მოცულობაზე. ათასი შეფასების ან კომენტარის წაკითხვა ისეთი კანონზომიერებისთვის, რომლის ხელით წაკითხვის დროც არავის აქვს.

სად შლის AI ნდობას

• გამოქვეყნებული ხმა რედაქტორის გარეშე. აუდიტორია გასაშუალოებულ ენას უფრო სწრაფად ცნობს, ვიდრე გუნდების უმეტესობას ჰგონია. გადაუმოწმებელი AI-ტექსტების ლენტა იკითხება როგორც მკითხველის ხარჯზე დაზოგილი შტატი - რადგან ესაა.
• გამოგონილი მტკიცებულება. მოგონილი სტატისტიკა, სინთეზური შეფასებები, ყალბი ავტორიტეტი. ეთიკის მიღმა ეს სტრატეგიული თვითდაზიანებაა: მტკიცებულება ბრენდის ყველაზე დეფიციტური აქტივია და მისი გაყალბება ნამდვილსაც აუფასურებს.
• სტრატეგია კონსენსუსით. მოდელები ინტერნეტს ასაშუალოებენ. პოზიციონირება კი გამიზნულად არა-საშუალო ყოფნის ხელოვნებაა. AI-ით კონსენსუსის რუკა დახაზე - და მერე რუკის საპირისპიროდ დადექი, არა მის შიგნით.

ერთი მთავარი წესი

ყველა AI-პროცესს, რომელსაც ვნერგავთ, ერთი ფორმა აქვს: AI აჩქარებს შუას; კიდეები ადამიანებს ეკუთვნის. ერთ კიდეზე ადამიანი აყალიბებს ამოცანას და აწესებს სტანდარტს; მეორეზე კონკრეტული, სახელით ცნობილი რედაქტორი ამოწმებს, ასწორებს და ამტკიცებს. შუა - დრაფტინგი, გარდაქმნა, აგრეგაცია - ის ადგილია, სადაც მანქანა თავის პურს იმსახურებს.

„სახელით ცნობილი“ ბიუროკრატია არ არის. შედეგს, რომელსაც პასუხისმგებელი ჰყავს, გამოქვეყნებამდე კითხულობენ. შედეგი პასუხისმგებლის გარეშე უბრალოდ ქვეყნდება - და სწორედ ასე უწევთ ბრენდებს საკუთარი ხმით ჩატბოტის წინადადებაზე ბოდიშის მოხდა.

ჩაატარე აუდიტი საკუთარ ოპერაციაზე: ჩამოწერე ამოცანები, რომლებსაც გუნდი ყოველკვირეულად იმეორებს, თითოეულს მიაწერე „კიდე“ ან „შუა“ და დათვალე - რამდენი „შუა“ კეთდება ჯერ კიდევ ხელით და რამდენ „კიდეს“ დაჰკარგვია ჩუმად პასუხისმგებელი. პირველი სია შენი ეფექტიანობის რეზერვია. მეორე - რისკების რეესტრი.